เรื่อง วงดนตรีจำเป็นของผม

แรกเริ่มคือไอ้ครีม (เพื่อนผม) ไอ้ครีมกระสันอยากเล่นดนตรี (ได้รับพลพ่วง จาก พี่ตูนบอดีสแสม) มันเริ่มก่อนเลย มันมาชวนผม ผมก็บอกมันแค่นี้ชิวิตเมิงยังไม่พออีกเหรอ จะให้มันเละกว่านี้อีกเหรอ ห้ามปรามยังไงก็ไม่ฟัง ชวนแล้วชวนเล่า ผมจึงตกลงปรงใจไปตายพร้อมกับมัน ที่แสดงฝีมือ ก็มีแล้ว งานวันเกิดโรงเรียน ที่ๆ เด็ก งานที่เด็กๆจะชอบมาก เพราะมันไม่ต้องเรียน ข่าวก็ฟรี กลางคือยังไอ้แดนสืกระจายอีก กลับมาที่ผม ผมก็บอกกุเล่นอะไรไม่เป็นเลย มันบอกเดี๋ยวไปเรียนกันแปบบเดียวก็เป็น (เล่นดนตรีไม่ใช่ทอดไข่เจียว แปบเดียวก็เป็น) ไอ้ครีมเสนอก่อนเลยกุตีกลอง ผมเลยจำยอมเล่นเบส แต่มันเล่นกัน 2 คนไม่ได้นี่ซิ จึงไปตามไอ้โอม เด็กห้อง 4 เพื่อนผมสมัยม.ต้นมาเล่นด้วยมันบอกมันก็เล่นกีต้าเป็นนิดหน่อย นักร้องล่ะหาจากไหน ไอ้เอ คือคนที่เสียงดีที่สุดในห้องผม ผมจึงชวนได้เอ มาเป็นนักร้องนำ กว่าเราจะเริ่มเรียนดนตรีก็ ประมาณ ม.5 กลางๆเทอมเพื่อให้ทันงานวันเกิดโรงเรียนตอนเดือน ธันวา

เมื่อการรวมตัวกันครบทุกคนก็ พวกเราก็ไปซ้อมกัน เมื่อใกล้ถึงวันเกิดโรงเรียน เราต้องส่งเพลง และชื่อวง เราตั้งชื่อวง ว่า เบลอๆ ส่วนเพลงเราต้องส่งเพลงช้ากับเพลง เร็วและเพลงที่ถนัด 1 เพลง รวมเป็นสามเพลงเพลงเร็วเราเลือก จีจ๊ะ ของ sillyfool เพลงถนัดก็เพลง ซอมบี้ เราได้นักร้องเสียงดีฝ่ายหญิงอันดับ 1 ของห้องมาชื่อ เก้าดีกรี แชมเพลงอะครูสติก ปีนี้ พามาจมกับเรา เมื่อวันงานเริ่มวงเราได้พอดีกับช่วงคนเยอะพอดี เราเปิดด้วยเพลงช้า แล้วต่อด้วย ซอมบี้ด้วยเสียงของ เก้า ก็เรียกคนดูใด้พอสมควร แต่ความมันส์ไม่ได้อยุ่ตรงนั้น ผมเล่นเบสอยุ่ข้างหน้า เล่นไปเล่นมา มันเหมือนเสียงกลองหายไปจังหวะ หนึ่ง จึงหันไปดู สิ่งที่เห็นคือ ไอ้ครีมตีฉาบกระเด็นหลุดไป ไอ้เอ นักร้อง ชาย เห็นท่าไม่ดี วิ่งมาเก็บ ฉาบกลับไปกอดไว้ ไอ้ครีมตะโกนรียน เมิงจะเอาไปถือทำเชี้ยอะไร เอามาใส่ดิสัส ความฮาเริ่มบังเกิด แต่คนทั่วไปไม่หน้าจะรู้หรอก เพราะ เสียงนักร้อมันกลบรัศมี หลังจาก ซอบบี้จบ ต่อด้วยความมันระดับ sillyfool ได้เอออกมร้องอย่างเมามันพาคนดูกระโดดตาม ความมันส์จึงบังเกิด แต่แล้วหลังเล่นจบมีการประกาศวงที่เข้ารอบ เราก็ตกรอบไป เหอๆ หลังจากนั้นเราก็เลิกเล่นไปสัก

แต่พอวันเกิดโรงเรียนตอน ม.6 ไอ้ครีมก็มาชวนเล่นอีกพวกผมลงกิจกรรมที่จัดในงานวันเกิดโรงเรียนแทบทุกอย่างประกวดดนตรี มี ผม เอ ครีม โอม ฟุตซอลเราส่ง 2 ทีมทีม a ทีม bทีม a เราทุกคนลงหมด แต่แล้วทีม a กลับตกรอบ 2 แต่ทีม b กับไปถึงเกือบรอบชิง นัดสุดท้ายต้องแข่งกับคนจัด ห้อง 13 เราขึ้นนำก่อนแต่ก็โดนโกงเรื่องเวลา โดนลูกโทษ ก็แพ้ไป ส่วนสตรีสบาส บาส3 คน เราได้ที่ 2 ทุกทีมชื่อ เบลอๆ หมด ส่วนการประกวดดนตรีปีนี้ เราเลือก เพลง ทาส ของ paradox ความรักทำให้คนตาบอดของ bodyslam และก็ เพลงอีกเพลง ปีนี้ไม่ค่อยจะมีเพลงมันส์ซักเท่าไรเลยจบแบบนืดๆ แต่ก็ยังมีคนจำได้ ว่าวงเบลอๆ คือวงที่เล่นมันๆมั่ว ๆ แล้วก็มีไอ้แว่น ออกมาเต้น เมื่อปีที่แล้ว ...

เรื่อง วิกฤตการขึ้นเขาโดดเรียน

วันนี้หลังจากพักเที่ยงทุกคนก็รวมตัวกัน ข้อเสนอวันนี้เป็นเล่นเกม ทุกคนจึงหาทางออก ผมบอกเดี๋ยวออกตามไป ขออยู่ในโรงเรียนแปบ 1 เราจึงแบ่งเป็น 2 สายเพราะวันนี้เราจอดรถคนล่ะที่กัน ไอ้ ชาติ ไอ้เอก ไอ้โสรสมันออกทางประตูข้างโรงเรียน ประตูข้างโรงเรียนเป็นที่อันตรายอันดับต้น ๆ เพราะต้องใช้ความเร็วแล้วความกล้ามากถ้าไม่จำเป็นจะไม่ใช้ทางนี้กัน ไอ้ครีม ไอ้ เอ ไอ้โด่งมันออกทางเก่าขึ้นเขาเหมือนเดิม

เมื่อไปถึงบนเขาทุกคนจะนั่งพักซักพัก เพราะมันต้องใช้กำลังในการปีน มากเมื่อขึ้นไป ดันเจออีกแก้ง 1 เด็กห้อง 8 ขึ้นมาก่อนเราแปบหนึ่งกำลังนั่งพักอยู่ ไอ้โด่งบอกเดี๋ยวมันเดินลงไปก่อนให้ไอ้เอ กับไอ้ครีม นั่งพักแปบหนึ่ง ทางลงเขาเป็นทางคอนกริต วิธีลงเลยไม่ยากมาก สักพักพวกเราได้ยินเสียงรถมอไซร์วิ่งขึ้นมา ไอ้ครีมเดินลงไปดู สิ่งที่เห็นคือ อ.ปกครองขี่มอไซร์ ขึ้นมา มีไอ้โด่งนั่งซ้อนท้ายมาด้วยไอ้ครีมวิ่งหนีขึ้นไปทางบนเขา มันวิ่งมาตะโกนบอกอ.มาไอ้เอรีบลุกแต่ไม่ทันอ.มาถึงไอ้เอพอดีอ.จับมือไอ้เอไว้ ไอ้เอไม่สนสะบัดหลุดกระโดดลงเขามันตรงนั้นเลย ไอ้ครีมวิ่งขึ้นเขาไปหลบซักพักก็ลงข่าวมาแจ้งให้พวกผมทราบ เรานั้งรอไอ้เออยู่สักพักหนึ่ง ไอ้ชาติก็โทรมา เห่ยๆ ไอ้เออยู่โรงบาลไปหาหมออยู่พวกผมจึงโดดตามออกไปโดนใช้ช่องทางอื่น ไปเจอได้เอ เลือดอาบขาอยู่โรงบาล เหอๆๆ...